U ovom rediteljskom prevodu, kroz gruba i nespretna skraćenja teksta, tekstualne intervencije i loše glumačke interpretacije izgubljen je ne samo narativ, već i poetski, intelektualni, psihološki, filozofski i politički slojevi teksta.

Ana Vukotić je napravila spoj antiiluzionističkog prostornog okvira i antinaturalističke igre, fokusirajući se na opskursnost ambijenta.

Realistička interpretacijia ovih likova, kao i insistiranje na zapletu i njegovoj intrigantnosti, čine ovu postavku ne baš značenjski slojevitom.

Reditelju Stevanu Bodroži, dramaturškinji Dragani Tripković i timu koji stoji iza pozorišne predstave „Persona“ pošlo je za rukom da naprave dosadnu pozorišnu „Personu“.

Predstava „Lažna sjećanja“ predstavlja primjer arogantnog podmetanja konfuzije pod firmom modernosti i inventivnosti.

„Krik“ je, reklo bi se, projekat odmjeren u svakom pogledu, „upakovan“ sa sviješću o realnom kontekstu, iskustvima publike sa ovom formom scenskog izraza, sopstvenim kapacitetima.