Predstava „Raspored časova“ u režiji Petra Pejakvić, koja je na repertoaru Gradskog pozorišta od kraja prošle godine ( 27. decembra prošle godine, na Dan Gradskog pozorišta je premijerno izvedena) je predstava koja se bez snebivanja može preporučiti djeci (iznad dvanaest godina) i roditeljima. Nema ovdje kompromisa, barem ne onih na koje u pozorištu za djecu nailazimo mnogo češće nego što bismo to voljeli, a koja znače podilaženje lošem ukusu u svakom smislu.

Na početku predstave „Žena od prije“, koju je po tekstu njemačkog piscca Ronalda Šimelfeniga režirao Damjan Pejanović, nema ničega što nagovještava konfuziju koja čeka na njenom kraju. Naprotiv, ulazimo u predstavu sa utiskom da nam je sve jasno i da odlično znamo gdje se nalazimo – poznajemo ovo pozorište koje razotkriva svijet kao apsurdno, nepojamno i zastrašujuće mjesto, i spremni smo da mu se prepustimo.

Predstava „Bolovud“ po tekstu „Bolivud je topliji od smrti“ Maje Pelević (originalno izvedenom 2018. godine u Narodnom pozorištu u Beogradu), premijerno je, u produkciji Gradskog pozorišta, odigrana 25. oktobra. U pitanju je mjuzikl u kojem se mali, neidentifikovani istočnoevropski gradić suočava sa zatvaranjem fabrike, od koje zavisi većina građana. Kada stigne vijest da veliki bolivudski studio planira da kupi fabriku, lokalni glumci se aktiviraju u nadi da će im to biti od

Tomas Man, Čarobni brijeg (scenski esej u tri dijela); red. Mirko Radonjić; Dramski studio Prazan prostor, Fakultet dramskih umjetnosti Cetinje i Kotor art – Don Brankovi dani muzike

Trećeg oktobra, u noći premijernog izvođenja predstave „Otac“ po tekstu Florijana Zelera, Nikšićko pozorište pretvorilo se u intimno mjesto susreta publike sa svojim najdubljim strahovima. Rediteljki Nataši Poplavski uspjelo je da nas suoči sa onim strahovima koji se bude kada se zapitamo šta je uopšte naša stvarnost i ko smo mi, zapravo, kad se naše Ja razluči od razuma i sjećanja.

Naravno da nema svaka pozorišna predstava potencijal da ekstremno produžujući svoje trajanje – toliko ekstremno da to već miriše na neko hodočašće – savlada svaki (eventualni) otpor i na kraju baci gledaoca na koljena, ali osmočasovni performans “Na vrhu Olimpa” belgijskog autora Jana Fabrea koji smo vidjeli u CNP-u 13. septembra, u okviru programa FIAT-a, tu moć nesumnjivo ima. Kakvi god otpori da su se javljali tokom gledanje predstave, nakon osam sati sve je to zaličilo na